.oOBLOODY-ROSEOo.

ไหนๆก็จะจบกันอยู่แล้ว

ก่อนที่จะต้องแยกย้ายกันไปทำงาน ก็ขอเที่ยวซักหน่อยล่ะ

ทริปนี้ตอนแรกว่าจะไปปาย

แต่ก็อด เนื่องจากผู้ปกครองบางคนไม่ให้ด้วยสาเหตุบางประการ

จุดหมายของการเดินทางจึงย้ายมาที่ภูสอยดาว จ.อุตรดิตถ์

วันที่แรกของการเดินทาง รวมพลกันที่ใต้คณะ

รถออกตอนประมาณ4ทุ่ม

อ้อ ลืมบอกไป ทริปนี้มี5คนนะคับ

นัทจัง ต้องแต้ง นัทหื่น เดือน และจาพนมแห่งคอมเป

งานนี้ยกหน้าที่สารถีให้นัทหื่นคนเดียวเลย

(เนื่องจากคนอื่นขับเกียร์กระปุกไม่เป็น)

ขับลุยเดี่ยวไปเรื่อยๆ ถึงตลาดชาติตระการตอนประมาณตี4

แวะซื้อของสดเล็กน้อย+ให้นัทหื่นได้นอนพักซักแป๊ป

ซักประมาณตี5ก็มุ่งหน้าสู่ภูสอยดาว

7โมงเช้าก็ถึงศูนย์บริการนักท่องเที่ยว นั่งแพ็คของ เพื่อให้ลูกหาบช่วยขนขึ้นไปบนภู

(บนภูสอยดาวจะไม่มีอะไรขายนะคับ มีแต่เต็นท์กับผ้าห่มที่ให้เช่าเท่านั้น)

ซัก9โมงถึงได้เดินขึ้นภูกันจริงๆ

เดินแรกๆก็ไม่เท่าไหร่ เพราะยังเป็นทางเดินเรียบๆ ไม่มีอะไรมาก

ทุกคนยังหลั่นล๊ากันอยู่ เดินไปถ่ายรูปไป

พอเดินมาเห็นป้ายเนินส่งญาติเท่านั้นแหละ

เริ่มท้อคับ เพราะมองขึ้นไปข้างบนแล้วรู้สึกสูงเหลือเกิน(ตรูจะไหวมั๊ยนะ)

แถมยังมีบันไดไม้ให้เดินด้วย (นัทเป็นโรคกลัวบันไดไม้แบบนั้นอ่ะคับ)

ทำให้เดินกันได้ลำบากพอควร (ตัวถ่วงเพื่อนดีๆนี่เอง)

พูดถึงสภาพทางเดินนั้นก็แคบพอสมควร

การเดินต้องใช้ความระมัดระวังมาก ถ้าก้าวพลาดก็อาจหล่นลงไปได้เหมือนกัน

เข้าใจเลยว่าชีวิตแค่เก้าคืออะไร (แล้วเอาชีวิตขึ้นมาเสี่ยงทำไมหว่าเรา??)

กว่าจะถึงลานสนอันเป็นจุดกางเต้นท์ได้ ต้องเดินผ่านเนินทั้ง5ลูกก่อน ซึ่งก็มีชื่อเรียกต่างๆกันไป

ทั้งเนินส่งญาติ(อันนี้เล่นเอาท้อไปเลย)

เนินปราบเซียน(ป่าไผ่ดีๆนี่เอง)

เนินป่าก่อ(หาป้ายบอกเนินนี้ไม่เจอแฮะ ไม่ว่าจะขาขึ้นหรือขาลง)

เนินเสือโคร่ง(ปีนข้ามหินลูกใหญ่กว่าตัวนัทอีก)

และเนินมรณะ(สูงและชันมากถึงมากที่สุด เรียกได้ว่า แวะพักทุกๆ50เมตรกันเลย)

หลังจากฝ่าฟันอุปสรรค ผลัดกันแซงเพื่อนร่วมทางบ้าง พูดคุย(แซว)กันบ้าง

ในที่สุดก็ถึงลานสน นั่งรอลูกหาบที่จะเอาสัมภาระมาส่ง

ระหว่างนั้นก็ไปหาสัญญาณโทรศัพท์ บอกป่ะป๊าหม่าม๊าซักหน่อยว่า ถึงลานสนแบบยังมีชีวิตอยู่

ปัญหาคือ จุดที่มีสัญญาณโทรศัพท์นี่อยู่ฝั่งลาวคับ ตอนแรกๆคิดว่าอยู่ฝั่งไทย ที่ไหนได้...

หลังจากนั้นก็ทำกับข้าง กางเต็นท์นอน หมดวันแรกอย่างรวดเร็ว

ใช้เวลาในการเดินขึ้นทั้งสิ้นประมาณ6ชั่วโมง

 

วันที่3

โดนปลุกมาแต่เช้าเพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้น

อากาศตอนเช้ามืดหนาวมากๆเลยบวกกับกำลังงัวเงีย เลยเดินตกหลุมไปหลายรอบอยู่

คณะนัทเดินมั่วๆมายังจุดที่น่าจะเป็นฝั่งที่พระอาทิตย์ขึ้น(จริงๆมีจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นอยู่แหละ แต่หากันไม่เจอ)

นั่งรอดู แต่ก็อด เพราะภูเขาและหมอกบังพระอาทิตย์มิดเลยย

แอบเซ็งเล็กๆที่ไม่ได้ดู แต่พอหันกลับไปเท่านั้นแหละ ไหงคนมันเยอะเยี่ยงนี้!!!

กลุ่มอื่นๆเดินตามกลุ่มนัทมากันหมดเลยด้วยความเข้าใจผิด(ว่าตรงนี้เป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น)

หน้าเริ่มเสียครับท่าน กลุ่มนัทค่อยๆแอบเดินออกมาอย่างเงียบๆกลับเต็นท์หาอะไรกิน

สายๆก็ไปชมน้ำตกสายทิพย์(ทางลงชันอีกแล้วครับท่าน) เสียดายที่ลงไปไม่สุด ได้เห็นแค่น้ำตกสายเล็กๆเท่านั้น

ช่วงบ่ายก็เดินเที่ยวรอบๆ ไปจุดสูงสุดบนลานสน ชมหลุมบังเกอร์ หาวิวถ่ายรูปเล่น

เดินกลับมาดูพระอาทิตย์ตกได้พอดี เป็นอันจบวันที่2

 

วันที่4

เหมือนเดิมคับ เนื่องจากวันแรกพลาด ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้น เลยโดนปลุกมาดูพระอาทิตย์ขึ้นอีกครั้ง

วันนี้ง่วงมากถึงมากที่สุด ทุกคนเลยได้ภาพนัทตอนนั่งหลับรอพระอาทิตย์ขึ้นไปโดยปริยาย(ซะงั้น)

เหตุการณ์เป็นเดจาวูคับ มองไม่เห็น เพราะภูเขาบัง หมอกเยอะ แต่ก็นั่งรอจนพระอาทิตย์โผล่มาให้เห็นจึงกลับเต้นท์

เก็บของสัมภาระ เตรียมลงภู

ก่อนลงภูก็นั่งทานมื้อว่างก่อน เรียกพละกำลัง

โบกมือลาลานสน กับ ภูสอยดาว เดินลงเนินไปเรื่อยๆ

แปลกดีที่ตอนวันที่นัทขึ้นภูทุกคนก็ขึ้น วันที่นัทลงภูทุกคนก็ลงภูกันหมด

ขากลับจึงเป็นเหมือนขาขึ้น คือ ผลัดกันแซง แซวกันกับกลุ่มอื่นอย่างสนุกสนาน เพราะสนิทกันตอนขึ้นภู

ขาลงใช้เวลาเร็วกว่าขาขึ้นเกือบเท่าตัว เพราะมันไม่ต้องฝืนกับแรงดึงดูดของโลกมั๋ง ทำให้กลิ้งลงได้อย่างสบายๆ ^^''

จบการใช้ชีวิตบนภูสอยดาวอย่างปลอดภัย

ต่อกันด้วยการไปเที่ยวจังหวัดแพร่

งานนี้ที่พักฟรี พักบ้านนัทหื่นแทน ของกินมีครบ อุดมสมบูณ์กันเลยทีเดียวง

 

วันที่5

ตื่นสายกันทุกคนคับ เพราะได้อาบน้ำ นอน แบบสบายๆ ตัวขี้เกียจเลยกลับมาเกาะอีก

ช่วงสายๆ ไปเที่ยววัดพระธาตุช่อแฮ และวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี

สวยมากๆทั้ง2วันเลย เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้ เพราะกล้องนัทแบตหมดอ่า...

เดินๆเล่นกันอยู่ในวัด แล้วไปทานอาหารเย็นที่บ้านคุณตานัทหื่น

เป็นอาหารพื้นเมือง อร่อยมากๆ ทั้งน้ำพริกอ่อง น้ำพริกหนุ่ม ต้มยำปลา ลาบหมู ฯลฯ

ตกดึกนั่งก๊งกันเล็กๆน้อยๆ เพื่อการหลับสบายของเรา เอิ๊กๆ

 

วันที่6

เที่ยวชมสวนผลไม้ของคุณตานัทหื่น สุดยอดมากๆเลย

คุณตาปลุกต้นไม้หลายชนิดมากๆ และใช้พื้นที่ได้คุ้มสุดๆจริงๆ

เรียกได้ว่า ไม่มีที่ว่างเลย เดินไปชิมผลไม้ไป อร่อย ^^

บ่ายๆก็เก็บของ ไปลาคุณตา แล้วก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ

สำหรับรูปทริปครั้งนี้ไปดูได้ที่นี่เลยคับ

กล้องนัท(ที่มีแต่ดอกไม้) http://l2itsuka.multiply.com/photos/album/11

กล้องต้อง http://tongtang3.multiply.com/photos/album/11

ทริปนี้ต้องขอบคุณนัทหื่น สารถีประจำทริปนี้

ขอบคุณต้องแต้ง ที่ชวยไปทริปนี้นะคับ แถมยังถ่ายรูปให้อีก

ขอบคุณเดือนที่ทำอาหารใหเพวกเรากินน๊าาา

ขอบคุณทุกๆคนในทริปที่ทำให้นัทไม่ตกหน้าผา

ขอบคุณครอบครัวนัทหื่นสำหรับการต้อนรับที่ดีๆนะคับ

ขอบคุณป่ะป๊า หม่าม๊าที่อณุญาตให้นัทออกไปหาประสบการณ์ดีๆ

edit @ 29 Oct 2007 10:14:14 by นัทจัง